Het zit er al weer haast op, hierbij dus een laatste snelle update. Komende zondag, 13 mei, ben ik weer terug naar Nederland. Dat gaat deze keer waarschijnlijk wel in één keer lukken aangezien de sneeuw inmiddels weer weg is en het hier ook BBQ-weer begint te worden.

Deze komende week ben ik nog volgens een strak programma de laatste To-Do puntjes aan het afwerken. Naast het afronden van de laatste dingen voor het gedeelte van mijn afstudeeropdracht in de USA, moet er nog een hele lijst afgevinkt worden met buiten-curriculaire activiteiten: Nog een keer zo’n royale hamburger. Nog een keer naar die pub etc. etc.

Deze week zijn ook alweer de laatste tentamens op RPI. Voor veel studenten was het dus ook het laatste weekend in Troy. Daarom heb ik afgelopen vrijdag al mijn afscheidsfeest gehouden. Was een prima feest met goed veel typisch Nederlandse dingen; Goudse kaas, Heineken pilsener en natuurlijk kon de eiersalade en satésaus niet ontbreken.

Na een paar dagen te hebben moeten puzzelen op de Amerikaanse belastingpapieren. Heb ik deze uiteindelijk toch netjes met alle benodigde copies, stampels etc. opgestuurd naar de “Internal Revenue Service”. Wat een ramp! Niet normaal met hoeveel werk ze iemand opzadelen en tevens op die zelfde in te vullen formulieren zetten dat ze onderdeel uitmaken van de “Paperwork Reduction Act”! Dus was het afgelopen vrijdag hoogtijd om te relaxen. Op naar Washington D.C.!

Tip: voor de best view over NYC. Pak met helder weer om 6:00 pm het vliegtuig van La Guardia richting Washington D.C (window stoel links). En ja, ik heb er nog spijt van. Er zijn geen foto’s.

In Washington had ik afgesproken met Guido, een goeie vriend en ook een Eindhovense Werktuigbouwer die in Ann Arbor (Detroit) studeert. Guido had nog 3 vrienden bij, beter bekend als “Sie Germans”. Natuurlijk hadden de vluchten weer vertraging en na het inchecken bij ons youth hostel hadden we dan toch echt een pilsener verdient. Gelukkig bood de wijk Georgetown daar alle gelegenheid toe.

Zaterdag werden we al weer vroeg gewekt door de lokale kerk en kon na een goed ontbijt de sightseeing beginnen. In Washington is veel te zien maar het is toeristisch gezien zeer ideaal ingericht, alles is bij elkaar in de buurt neer geplant. Kortom power vinken! White House, Washington Monument, Lincoln Monument (uhm waar heb ik dat gebouw vaker gezien???), National Mall und “Das Kapitool”, om de belangrijkste maar even te noemen. Washington is echt een prima stad en het goede weer en de start van het National Cherry Blossom Festival zorgde nog eens voor wat extra gemutlichkeit.

Sie Germans hadden het uiteindelijk toch wel zwaar om het Eindhovense tempo bij te benen. Er kwamen zelfs geen caravangrappen meer uit en ze capituleerde compleet toen we over Rudi Carrell en de laatste après ski muziek begonnen. Maar, na een korte nap had iedereen weer genoeg energie voor een nieuwe stapavond. Zondag vooral heel relaxt op terrasjes gezeten en het lucht en ruimtevaart museum bezocht. Tja, we blijven toch ingenieurs.

– Update — Vergeet ik nog haast het spannendste nieuws (.pdf) van de week. In het kort, een geflipte kerel moest zo nodig in ons gebouw in het trappengat naar beneden springen. Heel zielig voor hem maar het zorgde voor de nodige opschudding op de RPI campus. Hij had namelijk verwondingen die leken op een schotwonden. Maar er kon natuurlijk geen wapen gevonden worden. Uiteindelijk werd dus het complete gebouw (en later de campus) afgesloten en door een SWAT-team uitgekamd.

De universiteitskrant Cursor van de Technische Universiteit Eindhoven plaatst iedere week een artikel van een student in het buitenland. Deze week ben ik aan de beurt. Deze post ook maar eens wat foto’s van de campus en van afgelopen weekend skien op WhiteFace (Lake Placid).

Studenten van de TU/e gaan steeds vaker voor hun studie naar het buitenland. Voor stage of voor het verrichten van onderzoek, omdat het verplicht is of omdat ze het leuk vinden. Cursorlezers kunnen iedere week over de schouder van een TU/e-student in het buitenland meekijken.

Onze hedendaagse degelijke Nederlandse economie is voor een groot deel mogelijk gemaakt door organisaties als de VOC en de WIC. Maar dachten ze bij de VOC vooral aan het verschouwen van koffiebonen en specerijen uit tropische gebieden. Bij de West-Indische Compagnie (WIC) zaten daarentegen echt de mensen met visie. Een avondje pilzen en vooruitdenken van de WIC top in een kroegje ergens in Amsterdam bracht ze tot de volgende conclusie: “Onze polders bieden op de lange termijn te weinig mogelijkheden voor studenten om te wintersporten”. Flink bang van dit schrikbeeld bedachten ze meteen een rigoureus plan om een compleet “Nieuw Nederland” te stichten.

En zo werd in 1609 gestart met de bouw van Nieuw Amsterdam, wat tegenwoordig in de volksmond nogal vaak New York City of “the Big Apple” wordt genoemd. Voor de sneeuwzekerheid werd daarna nog 150 km de Hudson rivier opgevaren en Fort Oranje gebouwd. Op de plaats van dit fort (dat Nederlands kloppend hart in de wintersportbusiness moest worden) bevindt zich nu Albany, de hoofdstad van de staat New York. Aan de overkant van de Hudson rivier cultiveerde de Rensselaer familie een groot stuk land en stichtte een kleine nederzetting, Rensselaerwyck. De Rensselaers waren goede zakenlieden en vormde in de Hudson vallei de industriële ruggengraat van Nieuw Nederland. Vooral de staalindustrie floreerde waardoor Rensselaerwyck hard groeide en werd omgetoverd tot the city of Troy. Uiteindelijke realiseerde ene Stephen van Rensselaer zich in 1824 dat de hele klus van een Nieuw Nederland bouwen begonnen was om studenten in hun wintersport behoefte te voorzien. Om die rede stichtte hij er Nieuw Nederlands eerste Technische Universiteit, Rensselaer Polytechnic Institute (RPI). 

Ik ben nu sinds november op deze universiteit bezig met mijn afstudeeropdracht. Maar vooral in de weekenden kan ik me dus toeleggen op die zaken die er voor hebben gezorgd dat er 400 jaar geleden mensen de Atlantische Oceaan overstaken. Kortom lekker skiën, schaatsen, ijshockeyen, sneeuwscooter crossen en natuurlijk après skiën.

Maar er zitten ook wel wat nadelen aan de echte winters hier. Zo moet je vooral niet proberen te vliegen tijdens een sneeuwstorm. 4 dagen op een vliegveld rondhangen omdat er buiten soms een feet sneeuw per uur valt is dus echt niet relaxt! En dat laatste gebeurt overigens allemaal zonder weeralarm. De Nieuwe Nederlanders zijn er aan gewend; “Als je nog weet onder welke hoop sneeuw jouw auto zit, valt het allemaal wel mee”! Al bleef afgelopen weekend de Irish pub wel langer open omdat het onverantwoord was mensen door de sneeuwstorm naar huis te sturen!

Peter-Jan van den Broek,
student Werktuigbouwkunde

Yes, Yes, alweer een tijdje terug in de States! Ging allemaal weer niet erg gemakkelijk. Net toen ik zondagmiddag (twee weekenden terug) in Philadelphia geland was begon het daar weer te sneeuwen. En ja hoor, het vliegveld werd weer gesloten. Na weer een Amerikaanse cursus wachten en gelukkig toch nog een korte nacht in een hotel, kwam ik dan uiteindelijk maandagavond toch weer in Albany aan.

MAAR, de wintersport was ÜBER!!! Spitze, klasse, super toll! De hele week prima weer, de sneeuw was goed en natuurlijk met DJ Ötzi op de achtergrond de nodige biertjes gekanteld.

De afgelopen twee weekenden daarna heb ik ook niet echt tijd gehad om mijn BLOG wat te updaten. Ik had achtereenvolgens bezoek in Troy en ik ben datzelfde bezoek in NYC weer gaan opzoeken. Vorig weekend zijn Rob en Marieke dus langs geweest in Troy. Super leuk! Ik herinnerde me weer wat opviel toen ik voor de eerste weken hier was, maar nu als vanzelfsprekend is geworden. Dat weekend heb ik ze de RPI campus, Troy en Albany geshowd. Tevens hebben we wat rond getoerd in New York en Vermont en de plaatsen Bennington, Lake George & Lake Placid met een bezoekje vereerd. De twee meren liggen beide in een groot nationaal park (Adirondack State Park) in upstate NY. Tussendoor natuurlijk ook de nodige vleeshoudende producten tot ons genomen en ’s avond weer lekker Hollands gepilst.

Na al dat relaxen moest er door mij afgelopen week helaas nog hard gearbeitet worden. Maar aangezien Rob en Marieke nog NYC verbleven ben ik ze daar afgelopen weekend weer gaan opzoeken. Vrijdag dus braaf na werktijd met de bus naar the Big Apple getoerd. En wie aan NYC denkt, denkt natuurlijk ook aan “tha Club”. Om die reden hadden we ons die vrijdagavond maar opgeofferd om uit te zoeken of dat iets was. Kortom op naar de Avalon! Maar zoals te verwachten viel was vooral de wachtrij buiten flink langer en de entree hoger vergeleken met vergelijkbare clubs elsewhere. Eenmaal binnen was het vervolgens toch weer typisch Amerikaans; Voor elk drankje afzonderlijk moet een ID getoond worden, alles wordt heerlijk in plastic bekers geserveerd en er wordt alleen op de door mijn Mexicaanse vrienden vergruisde manier gedanst: doggystyle. Maar goed stappen in Manhattan moet je toch een keer gedaan hebben en we hebben er weer goed om kunnen lachen.

Zaterdag nog een dagje lekker door de stad rondgestruind en het voor mij nog onbekende Brooklyn verkend. Natuurlijk terug gelopen over de Brooklyn bridge (vinken) en ’s avonds de trein terug naar Troy gepakt.

Zondag ochtend stond er namelijk weer iets heel vets op het programma. Ik heb d’r nog spierpijn van! Rafael en ik mochten bij Glenn (medewerker in het instituut) komen crossen op zijn snowmobile. Super lachen maar ook erg zwaar!!! Maar na 10 gallons benzine en een middag lol hadden we met een oververhitte motor de uitputtingsslag toch gewonnen.

– Update 16 Feb, 21:00hrs; I arrived well! And I’m ready for the "awesome" skiing trip. –

Tja, ik had dus al lang in NL moeten zitten. Maar uitgerekend dinsdagmiddag had het weer besloten om er maar eens flink wat sneeuw uit te gooien. Blizzards! Snow out! You name it, we got it! De sneeuw was ook wel aangekondigd, maar ik dacht nog mooi even voor de storm te kunnen vertrekken. Maar helaas! Stuck in Troy!

Vandaag had ik weer geprobeerd een vlucht te krijgen vanaf Albany maar met een halve meter sneeuw vertrok er niks. Daarna nog geprobeerd om naar Boston te rijden, omdat internationale vluchten vanaf daar wel nog vertrokken. Echter met een maximale snelheid van 30 miles per huur schoot dat niet heel erg op.

Hopelijk vertrekken er morgenavond weer wat vliegtuigen

En wat eten we dan met zo’n weer? Juist!

Breekie, breekie, weer een nieuwe update. Afgelopen week een beetje weinig tijd gehad om te updaten maar nu dan alsnog.

Vorige week vrijdag heb ik eerst heel veel credits bij mijn huisgenoten verdiend. Ik word de rest van mijn verblijf in VS ontzien van welke poetsbeurt dan ook. Ik had ze namelijk even geholpen bij de inkopen van wat drinken. Er moest namelijk een huisfeest gehouden worden. En in de VS mag je pas alcohol kopen vanaf de 21. Als je volwassen bent! Je mag trouwens wel al vanaf de 16 in het leger. Maar het huisfeest moest en zou beginnen met een goeie maaltijd. Dit betekende dat ze de hele week zenuwachtig waren en druk in de weer met recepten om uit te zoeken wat ze gingen opwarmen. Vooral niet koken! Uiteindelijk was het gewoon Chili geworden (niet eens con carne). Ik had gelukkig in de tussentijd en prima maaltijd met Sergey and Rafael. Daarna wat andere vrienden opgehaald en wij dus naar “mijn” huisfeest.

Ik had alleen toch echt een heel andere definitie van “Awesome”. De ene helft was namelijk buiten een sneeuwpop aan het bouwen en de rest was binnen aan het gamen. Cultuurshock!!! Maar goed wij als buitenlandse studenten toch enigszins proberen te integreren; dus ook maar eens een gitaar ter hand genomen, een potje beerpong gewonnen en wat vodka-jelly’s geprobeerd. Maar uiteindelijk toch maar naar Albany gegaan.

Zaterdag even flink uitgerust want zondag moest er om 7 uur ’s ochtends vertrokken worden naar Mount Magic! Juist, de lange latten moesten getest worden en daarom hadden we een dagje Vermont gepland. Het skigebied(je) was goed voor een dag maar ondanks het prima zonnetje was het wel gruwelijk koud. Maar goed dat er dus wat honinglikeur in de knapzak zat, anders…

Vorige week zondag was er natuurlijk ook de SUPERBOWL. Eindelijk! Want nu is het oersaaie American Football tenminste een keer afgelopen. Maar de Superbowl zelf was zeker wel leuk om te kijken. Spannend zelfs. We hadden dan ook wel een prima thuisbioscoop gebouwd waar alles spannend op wordt. Tevens blijkt maar weer dat als reclamezendtijd echt duur is de spotjes ineens wel goed worden. De “commercials” tijdens “The game“ zijn namelijk de duurste secondes zendtijd die je in de VS kunt kopen.

Dit weekend ben ik nog even flink aan het klussen aan een presentatie die ik volgende week voor mijn vakgroep moet geven. Plaatjes en filmpjes beunen kost toch altijd net iets meer tijd dan begroot. En nu ik ze dan toch heb zal ik ze binnenkort hier ook eens op de weblog zetten. Komende woensdag (14 Feb) kom ik dus in Nederland aan. Maar wees gerust het is maar voor even. Na een lekker weekje skiën in Ischgl (Oostenrijk), waar ik heel veel zin in heb, ben ik zondag 25 Februari weer terug in de States.

To be continued dus…

Zo weer een heel relaxt weekend gehad. Dat was ook wel nodig want afgelopen week moest er even flink door gewerkt worden. Er komt binnenkort zeker ook een update over de opdracht. Maar momenteel heb ik nog genoeg andere dingen te vertellen.

Vorige week vrijdag kon ik dan toch eindelijk mijn Jeep op gaan halen. Eindelijk! De verzekering was toen pas geregeld en daarna mocht ik hem dus pas op naam zetten en op gaan halen. Voor geïnteresseerden: het betreft een Jeep Cherokee Classic (sport utility), uit 1999, 4 liter V6, 4×4, 190 pk. Check de foto’s om te zien hoe dat er dan precies uitziet. En ja, het ijzelde hier als een gek. Terwijl in Nederland de pannen van het dak gingen werd hier alles gefixeerd met en inch ijs.

Na de laatste auto dingen afgehandeld te hebben was het, diezelfde vrijdag, haasten naar de RPI schaatsbaan. Ik had namelijk 12 vrijkaartjes voor een ijshockey wedstrijd op de kop kunnen tikken en verdeeld onder mijn vrienden. Maar dan moest ik er zelf natuurlijk ook wel bij zijn. Gelukkig was ik er just in time. Want een ijshockey wedstrijd is echt gaaf!!! Er gebeurt van alles en lekker snel. Goeie acties worden ook leuk afgewisseld door de nodige “body checks” en opzwepende muziek tijdens de powerplay. Helaas hadden “onze jongens” deze keer wel verloren, nota bene van een College (Union College, soort HBO). Maar aangezien Union de bijnaam “the Dutchmen” draagt, kon ik er nog wel overheen komen.

Afgelopen vrijdag werd het dan toch echt eens tijd om de Jeep eens goed te testen. Het sneeuwde flink en Rafael en ik hadden besloten naar Boston te gaan. Een prima testrit dus. Rafael ging daar zijn vriendinnetje opzoeken en ik ging bij Martijn Feron op bezoek. Martijn is ook een Werktuigbouwkunde student uit Eindhoven en liep de afgelopen maanden stage op Harvard. Voor Martijn was afgelopen weekend het laatste weekend in Boston, voor mij echter het eerste. Mooie reden dus om samen alle dingen te doen die hij nog een keer wilde doen / zien en die door mij gezien / gedaan moesten worden. Dit resulteerde in een heel goed weekend. Vrijdagavond na aankomst met zijn vieren eerst maar eens een goed Mexicaans restaurant bezocht, gevolgd door een avondje stappen in Boston. Het voordeel van het overnachten bij een echte Eindhovenaar is dat je na zo’n avond ‘s ochtends natuurlijk en heerlijk eitje met spek krijgt. We hadden dus al snel weer energie genoeg om Harvard te bekeken. En na een goeie sloot koffie in een kantine van de Harvard Business School (die met zijn leren stoelen en openhaard net iets beter is dan die van W-Hoog) maar eens richting Boston gegaan. Ik heb helaas geen foto’s gemaakt. Maar Boston is een prima stad en komt redelijk Europees over. Nadat we een goeie kreeft geslacht hadden, konden ’s avonds nog eens de studentenkroegen / disputen in Harvard verkend worden. Zeker leuk om een keer mee te maken aangezien je die laatste adresjes nooit in een reisgids zult vinden.

De beste wensen allemaal (beter laat dan nooit)! Hier was oud & nieuw weer hilarisch. Helaas niet naar NYC kunnen gaan. Wat achteraf, met de hoeveelheid regen, eigenlijk ook maar beter was. Zaterdag weer de schaatsen aangetrokken en daarna deze keer geen glühwein maar sake gaan drinken in een goeie sushibar. Zondagmiddag was vervolgens erg druk, er moesten namelijk oliebollen gebakken worden. Kortom, mijn moeder gebeld om grootmoeders recept te achterhalen, naar de Price Chopper, mijn vrienden ervan overtuigd dat ik toch echt beter bij hen kon komen bakken (wij hebben geen afzuigkap) en bakken maar. Na een flinke bak sessie kon er dan toch eindelijk genoten worden van een glaasje Port, een oer-Hollandse oliebol en olijfbrood met olijfpasta (traditie in Chili). Na deze prima appetizer weer een prima diner gehad. En nadat we er via de TV getuigen van waren dat de bal in NYC gevallen was natuurlijk een lekker flesje champagne opengetrokken en een goeie bar / club in Albany op gezocht. Prima!

Tevens ben ik afgelopen weekend Patrick (huisgenoot) in Buffalo op gaan zoeken. Helaas nog niet met mijn eigen auto (nog steeds niet kunnen registreren) maar ik ben er afgelopen vrijdag heen getreind. En na het testen van de locale pilsener snel naar bed want zaterdag was de grote dag. Na een goed ontbijtje kwam Patrick’s ome Mike ons namelijk ophalen en zijn we naar een mooi stuk afgelegen natuur gereden. Daar aangekomen een goeie shotgun geladen. En, de JACHT was geopend. Helaas geen beer, eland of hert maar we gingen op fazanten jacht. Wat al moeilijk genoeg bleek te zijn. Hierbij is de strategie dat de jachthond de fazant opspoort. De fazant probeert te vluchten voor de hond, vliegt op en … dan komen wij in actie. Klinkt gemakkelijk maar het is nog niet zo simpel om een vliegende vogel uit de lucht te halen. Maar uiteindelijke liggen er nu dan toch wel twee heerlijke fazanten in onze vriezer. (Klinkt allemaal misschien zielig voor die wilde beestjes. Maar als je in het buitenland wilt studeren moet je jezelf nu eenmaal compleet aanpassen).

En aangezien Patrick op Grand Island woont (eiland in de Niagara rivier, net voor de watervallen) kon een extra bezoekje aan de watervallen niet afgeslagen worden. Zondag hebben we dus de auto gepakt om een stukje door Canada te toeren (natuurlijk ook even bij Tim Hortons op bezoek) en uiteindelijk de watervallen nog eens goed bekeken.

Maandag zijn we vervolgens weer terug naar Troy gereden waar ik weer hard aan mijn project moest gaan werken. Maar ik kwam natuurlijk ook niet weg uit Buffalo zonder het eten van de befaamde Buffalo Wings en Roastbeef. Tevens heb ik van het weekend ook een spoed cursus American football gehad. Aangezien er zowel zaterdag als zondag een belangrijke wedstrijd was weet ik nu precies hoe het werkt. (Maar gewoon op z’n Eindhovens brassen is toch beter).

Al lang niks meer van me laten horen, maar hier dan toch eindelijk weer een update. Afgelopen weken vooral flink met mijn opdracht bezig geweest. Enkele weekenden geleden is tevens mijn begeleider uit Nederland langs geweest. Dat was echt prima. Nu zitten we hier allemaal op een lijn wat mijn opdracht betreft. Tevens heb ik enkele goeie dineetjes en een goeie brunch bij mijn professor mee gepikt.

Maar natuurlijk was het afgelopen weekend ook kerst, wat ook prima in de VS te vieren valt. Helaas ook hier geen witte kerst maar om de pijn wat te verzachten ben ik zaterdag gaan schaatsen. Vooral ice hockey is hier super populair en zowel het heren- als damesteam van RPI is al jaren het beste van alle Amerikaanse universiteiten. Het werd dus tijd dat mijn Zuid-Amerikaanse vrienden (Gustavo, Marcelo & Carlos) ook eens gingen leren schaatsen. Lachen dus! Voor Serge (Rus) en mij voelde het echter weer als vanouds en ik denk dat we nog wel een flink aantal keren terug zullen gaan deze winter. Na het schaatsen heb ik ze trouwens ook maar meteen de traditie van glühwein maken / drinken geleerd, wat ze gelukkig wat beter afging. 

Zondag eerst maar eens een keer flink uitgeslapen en vervolgens ben ik met Serge en Gustavo gaan koken voor het kerstdiner die avond. Ik had het mezelf niet al te moeilijk gemaakt en belooft voor het aperitiefje en dessert te zorgen. Kortom een fles port,  “Appleflaps with ice cream” en een goeie kop koffie met amaretto. Maar gezien de andere wel voor een iets wat ingewikkelder gerecht hadden gekozen was ik de hele middag vooral veeeel aan het snijden.

’s Avonds was er dus een groots diner en daarna gezellig door gepimpeld. En omdat de kinderen van Carlos nog in de kerstman geloofde moest er natuurlijk ook het nodige ingepakt worden. Eerste kerstdag vervolgens relaxt wat films gekeken en van de enorme hoeveelheid leftovers genoten.

And last but not least, ik heb afgelopen vrijdag een auto aangeschaft. En zoals de Amerikanen zeggen: “It’s no car, it’s no truck it’s a JEEP”. Helaas nog geen foto’s want ondanks ik wel al de officiële eigenaar ben mag ik er nog niks mee. Eerst moet ik een verzekering afsluiten en hem registreren. Kortom, wordt vervolgd!

Zo, afgelopen week erg hard gewerkt maar ook erg vette dingen gedaan. Eerst maar even een update over de vette dingen, een verhaal over mijn afstudeerproject volgt nog (ook erg vet trouwens).

Vorige week zaterdag had ik al meteen een familie bezoek; Hanneke en Olaf was het gelukt om mijn huis in Troy te vinden. Na een snelle rondleiding door Troy, de campus en het instituut zijn we zondagmiddag direct doorgereden naar de Niagara watervallen. Na kennis gemaakt te hebben met de fantastische Amerikaanse bewegwijzering (not!) zouden we van een heerlijke Jacuzzi kunnen genieten met uitzicht op “the” Falls. Uitzicht was ook prima. De Jacuzzi daarentegen, die hebben we maar ingeruild voor een kouwe Bud.

De Niagara watervallen bestaan uit twee watervallen, een Amerikaanse en een Canadese. Maar om optimaal de 2800 m3 water (of de inhoud van 10 000 badkuipen) per seconde zo’n 60 meter te zien vallen moet je toch wel in Canada zijn. Wij ’s ochtends dus de grens over gehopt, watervallen bekeken en ’s middag weer terug naar Amerika. 

Maar bij een bezoekje aan New York state hoort natuurlijk ook een bezoekje aan “the Big Apple”. Dinsdagmiddag dus vlug wat bagage in het hotel gedumpt en op naar New York City waar het vinken kon beginnen; Donuts eten op Times Square, nieuw James Bond film mee pikken op Broadway, kerst shoppen op 5th avenue, schaatsen op Rockefeller plaza, uitwaaien bij het Liberty statue / island, met dollars strooien op Wall Street (ja daarom won de NYSE 5% woesdag!). Fantastisch dus!!!

Donderdag was het natuurlijk ook Thanksgiving (Turkey slachten). Elk jaar, de vierde donderdag in November, bedanken de Amerikanen God (en vooral ook zichzelf) voor de goeie oogst. De traditie is echter begonnen in 1621 toen de eerste kolonisten enkele indianen bedankten voor het hen helpen / leren van voedsel telen. Haast alles was die dag gesloten en dus hadden we gepland om na de traditionele Balloon Parade, het Empire State Building en Central Park te bezoeken. Maar vanwege het enorme honden weer hebben we deze laatste twee maar moeten uitstellen voor een volgend bezoek.